Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Μέτωπο κατά των αιολικών πάρκων

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο 613 οργανώσεις.
 
Η "πράσινη ανάπτυξη" είναι μία μεγάλη "μπίζνα" για να κερδίσουν μερικοί μεγαλοεπιχειρηματίες.

Κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους εκατοντάδες οργανώσεις από 24 χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, με νομική προσφυγή κατά της παράτασης για μετά το 2020 του προγράμματος των αιολικών, που έγινε δεκτή σε πρώτη φάση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Με προμετωπίδα του αγώνα τους «τα δικαιώματα των πολιτών έχουν παραβιαστεί και πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη» 613 συλλογικότητες συνθέτουν την EPAW - Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα κατά των Αιολικών, χαρακτηρίζουν ως μία πρώτη νίκη την εξέλιξη αυτή και επισημαίνουν: «Η συνθήκη του... Ααρχους αναφέρει ότι τα προγράμματα που επηρεάζουν το περιβάλλον πρέπει να εκπονούνται με διαφάνεια και με τη συμμετοχή της κοινωνίας. Αυτό σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένοι για τα πλεονεκτήματα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) καθώς επίσης για τα κόστη και για τις όποιες ανεπιθύμητες επιπτώσεις». Το Παγκρήτιο Δίκτυο κατά των ΑΠΕ, που είναι μέλος και συντάσσεται με τις απόψεις της EPAW, εκτιμά ότι «οι βιομηχανικές ΑΠΕ είναι η καταστροφή της Κρήτης και θα ωφεληθούν λίγοι σε βάρος των πολλών».
Ο Mark Duchamp, διευθυντής της EPAW, το λέει πιο καθαρά: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέτυχε να εκπονήσει τεχνικές μελέτες που προσδιορίζουν πόσοι τόνοι ορυκτών καυσίμων θα εξοικονομηθούν πραγματικά, από τις εκατοντάδες χιλιάδες ανεμογεννήτριες που προσπαθεί να επιβάλει στους ντόπιους πληθυσμούς και επάνω στα χερσαία και θαλάσσια οικοσυστήματα. Αυτό που προκύπτει είναι ότι δεν θα υπάρξει καμία απολύτως εξοικονόμηση, άρα νομιμοποιεί όσους θίγονται ή βλάπτονται να ζητήσουν αποζημιώσεις».
Τα στοιχεία
Το Παγκρήτιο Δίκτυο επικαλείται και τις δηλώσεις του Mark Duchamp για να ενισχύσει τις θέσεις του ότι οι ΑΠΕ (αιολικά εν προκειμένω) δεν θα συνεισφέρουν ενεργειακά και οικονομικά στο κοινωνικό σύνολο, όπως λέγεται: «Για παράδειγμα, η ευρωπαϊκή πολιτική αιολικής ενέργειας είναι βασισμένη στην ιδέα ότι όποια ηλεκτρική ενέργεια παράγεται από ανεμογεννήτριες θα εξοικονομεί τα ορυκτά καύσιμα που θα ήταν αναγκαία για την παραγωγή της με συμβατικά μέσα.
»Αυτός είναι ένας εσφαλμένος ισχυρισμός, που προβάλλεται από τη βιομηχανία αιολικών, και υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή χωρίς τη δέουσα προσοχή». Ο διευθυντής EPAW διευκρινίζει: «Εάν είχαν κάνει σωστά τη δουλειά τους, θα είχαν ανακαλύψει ότι οι συμβατικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής θα αναγκάζονταν να αυξομειώνουν την παραγωγή τους προκειμένου να εξισορροπήσουν την ασταθή παραγωγή των αιολικών. Καίγοντας περισσότερα καύσιμα κατά τη διαδικασία, όπως ένα αυτοκίνητο που αφήνει την εθνική οδό και παγιδεύεται στην κίνηση της πόλης. Ακόμα πιο πολλοί θερμοηλεκτρικοί σταθμοί πρέπει να κατασκευαστούν για να σταθεροποιηθεί η ενέργεια που παράγεται από τους πάντα μεταβλητούς ανέμους. Και αν προστεθούν και όλοι οι άλλοι παράγοντες που η επιτροπή δεν έχει διερευνήσει (π.χ. αναβάθμιση των εθνικών δικτύων μεταφοράς υψηλής τάσης), φαίνεται ότι δεν υπάρχει καθαρή εξοικονόμηση διοξειδίου του άνθρακα».

Αν και χρειάζεται τεκμηρίωση με στοιχεία για να οδηγηθούμε σε ένα τέτοιο σκεπτικό, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή της Ευρωπαϊκής Πλατφόρμας κατά των Αιολικών. Η απόφαση πάντως του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που αναμένεται σε 12 έως 18 μήνες, θα κρίνει τη συνέχεια. «Πρόκειται για μία σοβαρή παραβίαση της συνθήκης του Ααρχους», επισημαίνει η EPAW. «Περιμένουμε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να αποφανθεί ότι η παράταση του προγράμματος μετά το 2020 δεν έχει την απαιτούμενη νομιμοποίηση. Ενα από τα πλέον κυριότερα επιχειρήματα κατά των χερσαίων αιολικών πάρκων είναι ότι δεν "οδηγούν στην απεξάρτηση του κράτους από τα ορυκτά καύσιμα"».

Μονάδες παραγωγής πρέπει να είναι πάντα σε ετοιμότητα για τις περιόδους που δεν φυσάει, καθώς το ρεύμα που παράγεται δεν είναι δυνατόν να αποθηκευτεί (σ.σ. με την υπάρχουσα τεχνολογία).

Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας, αν και ηγείται στον τομέα της αιολικής ενέργειας, δεν έχει κατορθώσει μέχρι σήμερα να υποκαταστήσει ένα πυρηνοκίνητο σταθμό παραγωγής ή έναν που λειτουργεί.
Πρέπει να είναι σεβαστά όλα τα επιχειρήματα που κρίνουν τις τεχνολογίες (όχι τον... άνεμο) και τα αποτελέσματά τους.

Πηγή:Φίλης Καλαϊτζής - Ελευθεροτυπία