Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Οι πρώτοι κλιματικοί πρόσφυγες στον κόσμο σε μια λωρίδα άμμου (vid)

Η προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή θα επηρεάσει τη ζώη κάθε μεμονωμένου ανθρώπου πάνω στη Γη. Ωστόσο, ορισμένοι θα νοιώσουν το αντίκτυπο νωρίτερα και βιαιότερα από κάποιους άλλους.

Στην αμερικανική Ήπειρο, οι πρώτοι που θα πληγούν από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι οι κάτοικοι της...

Αλάσκα και ειδικότερα, οι γηγενείς φυλές των οποίων η επιβίωση εξαρτάται από τους θαλάσσιους πάγους.

Μια από τις αυτές τις κοινότητες κατοικεί στο άγνωστο χωριό Κιβαλίνα και κινδυνεύει να δει το βιός της να εξαφανίζεται κάτω από τη θάλασσα μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Το άγνωστο χωριό Κιβαλίνα στέκεται σε μια μικροσκοπική μακρόστενη λωρίδα άμμου στην άκρη της Θάλασσας Μπέρινγκ και είναι πολύ μικρό για να εμφανιστεί στους χάρτες της Αλάσκα για να μην πούμε για εκείνους των ΗΠΑ.

Το άγνωστο σήμερα Κιβαλίνα ενδέχεται σύντομα να χαθεί κάτω από τα κύματα και να γίνει διάσημο ως το λίκνο των πρώτων κλιματικών προσφύγων στην Αμερική.

Εκεί κατοικούν σε μονόχωρες καλύβες 400 γηγενείς εσκιμώοι (ινουίτ) που επιβιώνουν από το κυνήγι και το ψάρεμα.

Η θάλασσα τους έχει προσφέρει τροφή για αμέτρητες γενιές, ωστόσο κατά την τελευταία εικοσαετία, η δραματική συρρίκνωση των πάγων της Αρκτικής τους αφήνει έκθετους στη διάβρωση των παράκτιων περιοχών.

Δεν υπάρχει πλέον αρκετός, «παχύς», πάγος για να προστατεύσει την ακτογραμμή του Κιβαλίνα από τις καταστροφικές εαρινές και χειμερινές καταιγίδες. Η λεπτή αμμώδης γραμμή του Κιβαλίνα έχει συρρικνωθεί σε τεράστιο βαθμό.

Η διάβρωση των ακτών απειλεί όχι μόνο τους κατοίκους της Αλάσκα, αλλά και εκείνους του Κόλπου του Μεξικού.

Ωστόσο, για τους κατοίκους της Αλάσκα η λύση δεν είναι τόσο απλή όσο η μετατόπισή τους σε εσωτερικές περιοχές.

Η υποχώρηση των πάγων, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και η διάβρωση των ακτών συνεπάγονται ένα πολύ υψηλό οικονομικό κόστος: η μετατόπιση των κατοίκων του Κιβαλίνα μαζί με την κατασκευή των απαραίτητων υποδομών (δρόμοι, σχολεία κλπ) κοστολογείται στα 400 εκατ. δολάρια και τα λεφτά δεν υπάρχουν (τουλάχιστον στις ΗΠΑ).

Αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι νησιών της Μικρονησίας, των Μάρσαλ, του Παλάου και του Κιριμπάτι στον Ειρηνικό Ωκεανό: οι τόποι τους βυθίζονται, το νερό γίνεται αλατώδες, οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις νεκρώνουν από το αλάτι.

Αντιδρώντας σε αυτή την εξέλιξη οι μικροσκοπικές αυτές χώρες προσφεύγουν σε ακραία μέτρα: αναθέτουν σε νομικά γραφεία μηνύσεις κατά ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων άνθρακα που βρίσκονται ένα ημισφαίριο μακρυά και προσφεύγουν σε διεθνή δικαστήρια.

Το πρόβλημα στην περίπτωσή τους δεν είναι απλά περιβαλλονικό, αλλά ζήτημα εθνικής αυτοκυριαρχίας και εντέλει υπαρξιακό για κάθε μεμονωμένο κάτοικό τους που βλέπει τον τόπο του να εξαφανίζεται.

Δείτε στο video την ιστορία του χωριού Κιβαλίνα και το πρόβλημα που αντιμετωπίζει λόγω της κλιματικής αλλαγής.